Savaş Şiiri - Halil Erdem

Din şehit ister asman kurban
her zaman her tarafta kan kan kan
T. Fikret

Kar yağar ot üstüne can üstüne ürperir mona lisa’nın teni
başım gözüm üstüne kar ne ki ateş düşer ten üstüne
her ateşin sönüşünde öptüğüm kendi tenimdir

Sanki anneler insan eker iyi ki çocuk değilimdir
hep yeni ölümler yeni kahramanlar istenir
yanıp kül olur canlar çığlık çığlığa
ölmezlerse çocuklar aç da uyuyabilir
nasıl desem zafer dedikleri talan yalan kan gözyaşı
öptüğüm kendi ölümdür

Yeryüzündeki bütün evler birer kuş yuvasıdır kendini
gökyüzüne adamış
lakin tepelerinde gökyüzüne hakim kan emiciler var
annem duymasın taptığım kendi ölümümdür

Ey insanoğlu bin yıl önce de kafa kesiyordun bu gün de
ne uygarlık ne tekamül
kaç bin yıllık bu zulme bu susmalar
çığlık çığlığa susulan kendi ölümümüzdür

Onca zamandır şairler bizi kandırır durur yok barış olacak
yok demokrasi gelecek, cenneti biz yaratacağız falan
söylenenler su üstüne yazılmış okuyamazsınız zaten
ya da çok tekrardan anlamını kaybetmiştir
bu yüzden garip bir aynada kendi ölümüme bakmaktayımdır