İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Aşkın yokluğunu kanıtlar nitelikte
Bana bakan sönük birer yıldız gözlerin
Eskidendi, yalnız onlar aydınlatırdı evrenimi
Kim bilir ben şimdi hangi zaman ettiğin duanın kabulüyüm
Seni en seven ve köpekler gibi sadık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta