Kor sürgünler halinde iz iz
Sardın beni içten dışa, dıştan içe
Köklerini en verimli dibe saldın
Ben sevgiyim aşkım dedin, ben haz
Gelin damat oldun kendi kendine
Ben sen olmaya, sana yetişmeye çalıştım
Seni besledikçe sen kanımda dolaştın
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Yok !.. Yok.. olamaz.. böylesi yakınma, böylesi serzeniş.. yaşamın ve sevginin acımasız söz dinlemez hali.. ve kemdini böylesi sevgiye kaptıran insan.. yok!.. yok olamaz.. Kökü bende, dalları başka bedenleri saran sarmaşıkları ben de istemem şair. Çok başarılı anlatım.. teşekkürler ve tam puanı hak ediyor.....
Renkler ve Yaşam başarılar diler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta