Sarmaşık Şiiri - Kasım Kobakçı

Tan yerinde birden yanıp parlayan,
O zümrüt bezeli taçtaki ışık,
Gönlümü kor gibi yakıp dağlayan,
Sen miydin ruhuma ezelden aşık.
*
Yaylanın o serin pınarlarında,
Kuşların o coşkun kanatlarında,
Yaprağın titreyen kenarlarında,
Sen miydin gizlenen o sır karışık.
*
Cevherin o hası, özü olanda,
Alevin dumanı, közü olanda,
Yiğidin verdiği sözü olanda,
Sen miydin hayale dalan barışık.
*
Yağmurun sonrası ıslak çimende,
Kutlu bir müjde var sanki o tende,
Aradığım derman yoksa mı sende,
Sen miydin o nurla yanan sarmaşık.