Şarampol Güncesi Şiiri - Ömer Yücekaya 2

kalubeladan beri bu böyledir
çığırtkana avuç avuç mutluluk dağıtılır
mazlumun sesi duyulmaz

sırtından vurulmuş bir dağ gibi kanar da
hal-i pürmelali sorulmaz

işte bu yüzden biz
kahrımıza rakı döke döke
acımıza tütün basa basa
ah hayat yazarız camların buğusuna
ah hayat…

biziz kınına küskün bıçak
elimizde abanoz ağacından bir asa
ayağımızda deve derisinden çarık
ateşe koşuyoruz
ardımızda yangınlar bırakarak

m a s u m u z
aşk kadar günahkar
aşk kadar masum

acıyla Rus ruleti oynarken
dokuz telli bağlamaların tınısın da
yetim şiirlerin öznesin de
yana yakıla aşk arıyoruz

tekmil puştluğu ile
üstümüze gelse de aşk…
sfenkslerin gölgesine su saklayan
bedeviler gibi
en serinimizde saklıyoruz aşkı

kimimiz müstehzi bir tebessümle baksa da
aşkın seyrüseferine
kimimiz aşk için
şeytana satıyor ruhunu

kimimiz de…
zevale öykünür gibi
biten bir aşkın ardından
şarampole kırıyor direksiyonu