Bir el uzanmış çok uzaklardan
Fırtınanın ıslık çalarak estiği anda
Tut o pamuk elleri
Okşa okşayabildiğin kadar...
Dayanmış başı dizlerinin üstüne
Gözleri bakıyorsa çok uzaklara
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
her el tutabilecek bir el arıyor,
her kol sarabilecek birini arıyor,
her yürek sevebilecek birini arıyor...
yine de her insanda
[dolayısı ile hemen her şiirde]
bunları arama, bekleme, kavuşma umudu var.
umut olduğu için de bu şiir var.
ilhan keskinöz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta