Herkes hoşgeldin der sana
ama ben!
“Şanslısın Eylül”
diyorum…
Yine sararıp solacaksın, hüzünle;
o cıvıl cıvıl, yemyeşil yapraklarını
dökecek, yok olacaksın.
Tıpkı acısını, ızdırabını, içine gömen
insanlar gibi.
Ama sen!
Yeniden yeşereceksin.
O insanlar hiç dönmeyecekler
bir daha eski hallerine…
Kayıt Tarihi : 25.09.2026 12:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!