çök otur karnı doyur
ko önüne sardalye
yorgunluğun alarak
dinlendirir sandalye
hal ahval dinlerce
tohum ko binlerce
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




farklı hoş bir o kadarda manidardı kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta