Sayısız kürek çekip bu sonsuz denizde
Herkese yetiştim de bir sana geç kaldım
Vurmadı doludizgin imbatlar yelkenime
Herkese yetiştim de bir sana geç kaldım
Şükran beklemedim vardığım hiçbir yerden
Sebat edip dayandım yel esince tersten
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta