Sana Ölmek Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

SANA ÖLMEK

Fevzi Emir Yılmaz

Aklıma sen gelince,
Bir dağ evinde
Uykulardan uyanıp
Koşmak geliyor içimden, yarı çıplak,
Çiğ düşmüş çimenlerde yalın ayak,
Başım açık, rüzgâra karşı, sana doğru,
Dosdoğru.

İçimde ne varsa bırakıp ardımda,
Yalnız sana varmak geliyor içimden.

Geceyi sende bulup uyumak,
Güneşi sende bulup uyanmak,
Yağmuru sende bulup ıslanmak
Geliyor içimden
Sen aklıma gelince.
Ve gecenin koynunda sana sarılmak,
Dünyadan uzaklaşıp sende kaybolmak.

Geceleri buğday tarlaları içinde koşup,
Ateş böceklerinin peşinden gitmek,
Sırt üstü uzanıp yıldızları seyretmek
Geliyor içimden, sen aklıma gelince.
Ellerini avuçlarımda tutup
Yanı başında uyumak,
Her sabaha seninle uyanmak.

Çekirge ve kurbağa sesleri eşliğinde
Şiirler okumak geliyor içimden sana,
Bir dere kenarında soluklanırken
Suda taş sektirmek, şarkılar söylemek,
Gözlerinin ta içine baka baka.
Hiç konuşmadan da anlaşmak,
Bir ömür o sessizlikte kalmak geliyor içimden.

Rüzgârın dağıttığı saçlarını iki yandan örmek,
Papatyalar toplayıp alnına sermek
Geliyor içimden, sen aklıma gelince.
Dizlerinde uyuyup
Her rüyamda seni görmek,
Uyandığımda yine yanında olmak.

Hasılı, âşık olmak geliyor içimden;
Seni sevmek, sana bağlanmak,
Yokluğunda sessizce ağlamak,
Seninle neşelenip seninle gülmek,
Sen varken dünyayı unutmak,
Yokken seni özlemek,
Sana yaşamak, sana ölmek geliyor içimden
Sen aklıma gelince.