Sana Gösterilen Şiiri - Seda Nur Polat

buralarda yaşanmışlığın ince bir sızısı var, bilirim.
boşuna mı yazılırdı şiirler, en ince kelimelerle?
sen; karanlığın ortasındaki mum ışığıydın sen,
üzerine acımasız bir karanlık örtüsü serildi senin.

etrafında tanıyamadığın yüzleri sayamaz oldun.
sen yanılmıyordun oysa, kendileri kurgulanmıştı.
gerçekliğinden kaçarken kendini kaybedenlerdi;
onlar bir vardı hiç yoktu yaşamlarında, bilirdim.

meğer ben yanılgıların eşiğinde yaşıyormuşum.
mum ışığının sönmesiyle dağıldı düşüncelerim..
gösterilen yüzlerin bir gösteriden ibaret oluşu;
hiç okumadığım bir sayfanın anlatılması gibiydi.

bense öylece durdum, şimdi şiirimleyim elbette.
neyse ki böyle anlarda şiire tutunur insan..