Bu yollardan geçemem bir can varken diğerine eziyet edemem
Çukurlar’dan korkmam bilirsin önüm açık gibi gelirim her şeyine
Yine hüzünlere dalmış bir yolculuk yapmakta yüreğim
Gözlerim kapalı yol almakta karanlık içinde umuda
Çıkan giden bana eziyet eden her şeyle birlikteyim
Neymiş ki sensizlik neymiş ki öğrendim işte
Boynu bükük kalmayı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta