Sami Biberiye Şiiri - Alp Aldatmaz

Belaltı yazar hep, ona tüzük ya,
Maymun kıçı gibi, amel büzük ya,
Atatürk’e düşman, soyu düzük ya,
Koz arar tarihte, durmaz eşeler,

Adam desem olmaz. utanır adam,
Kel pezevenk, ruhen aslında madam,
Laf açıldı işte, açıldı madem,
Dinlesin çınarlar, duysun meşeler,

Türk demek istesem, lügat sendeler,
Amca de, itiraz eder dedeler,
İçi oyuk zaten koysam badeler,
Beni sok, der; yalvar yakar şişeler,

Okumuş sayılmaz tam bir borudur,
İt oğlu ittir de, sözde börüdür,
İşte bir sitenin editörüdür,
Mühürlesin onu kızgın kaşeler,

Hem Ermeni hem Kürt, o filhakika,
Kendi anlatımı, dur bir dakika,
Ciğeri lastiktir, yüreği mika,
Müşahede eden, görür şaşalar,

Kars’lı aslen ama şimdi Ege’de,
Görmemiş aptal da, hafif bilge de,
Ne encümen olur, ne delege de,
Yazarsa, okusun ister paşalar,

Mendebur olurum demişti kendi,
Mendeburluk hafif kalır efendi,
Her alagavatı farzet ki yendi,
Sen şampiyonsun, ardından koşalar,

Tanıyan şüphesiz bilir sorunsuz,
Topal bu sünepe, kıskanç karınsız,
Yaşıyor olsa da bu piç yarınsız,
Ruhu hasta fayda etmez aşılar,

30 Temmuz 2026