Saliha Öcal Şiirleri - Şair Saliha Öcal

Birden yıkılmadı ev,tek tek düştü tuğlalar.
Her defasında balta yedi,hassas noktadan.
Morardı birbirine kenetli bağlantılar.
Basamıyordu acı akıyordu bağrından.

Çatlaklardan damlalar sızıyordu içine.

Emekle,ayağa kalk,yürü ve koş.
Büyük kaslardan küçük kaslara kalma boş.
Beyin jimnastiği yap ortada dolanma sarhoş.
Bir günün diğer gününle eşit olmamalı ey başıboş.
İlimle hemhal ol,eksiklerini artıya çevirirsen ne hoş.

Hesap kitabını sermedik muhabbetin,gidiyoruz sessizce.
Hal hatırın ötesi yok satırlarda,kelamlaşıyoruz resmice.
Birbirimize görünmemiz artık sayılı ve dar vakitlice.
Kışı,karı,soğuğu,geceyi..görüyorduk sustuk gönüllüce.
Basmam seslere,ulaşmasın kulağına; duymasın istemsizce

Rüzgârlar topraklardan alıp getirdi kokunu.
Bulutlar bereketini damlattı diyarıma.
Gülistanlar,bağlar,bahçeler..donattı sosunu.
Bir gün çalacağım şen kapını,bekle mütenâ.

Güneşten yansıyıp geldin parıldayan cisminle.

Gel!
Taaa...uzaklardan ümitle gelen.
Pek beklettin beni,sitem var artık!
Nerelere takıldın da oyaladın kendini.
Gözlerim yollarda ha geldi ha gelecek.
Bin yıl beklerim,geleceğini bileyim.

Bir gün,simanıza nazar eylersem eğer;
Gözbebeğinizin nuru eyleyin beni.
Bir gün,tuvalinizdeki resim olursam eğer;
Serginizde bulundurun beni.
Bir gün,kaleminizden damlayan mürekkep olursam eğer;
Ölümsüz beyitleriniz eyleyin beni.

Yelin serin esintisiyle çimlere oturup güne veda
eden gün batımını izlemeye...

Gözbebeğimde kendini görüp sevgi dolu
yansımalara hayran hayran bakmana...

Belki senin varlık sebebin,
Belki seni doğuran,
Belki aynı karnı paylaşan,
Belki senin bir parçan,
Belki ataların,
Belki soyun sopun...

Ben hazin mevsimli ve dilhun biriyim.
Müphem ve müşkil sevdalar peşindeyim.
Abise düşmüş ,meyralar seyrindeyim.
Efkar efkâr dolanan mecnunlarlayım.

Vakur ve istikrarla yalnızlık iştişaresindeyim.

Düşünürüm gündüz gece dertlerini.
Ayşe,Fatma,Ahmet,Ali...nasıl diye?
Biliyorum şimdi ailece dizi başında.
Ya da avare avare sokaklarda...
Belki de sonu gelmeyen oyunlarda.