Saliha Öcal Şiirleri - Şair Saliha Öcal

Gözlerim kapıda,tıkırdasa sedâ.
Camın arkasındayım,geçse sokakta.
Görüştüğümüz yerdeyim,uğrar mı oraya.
Resmine bakıyorum,sen de baksan bana.
Mektupları kokluyorum okusam Sana.

Kış, yaza kavuştu;
Dalga sahile,
Dallar süslendi yeşillerle,
Renklendi çiçekler takılarla,
Toprak çimlendi bitkilerle,
Kar suları buluştu derelerle,

Seçim yapmak zorunda kalırsan,
Elini uzatacaksan,
Kollarınla saracaksan,
Can olacaksan,
Sırtını dönmen gerekirse,
Unutma!

Elzem bir arzuyla el açıldı Yaradana.
Makberlerde yatar ahu gözlü prensesler.
Bir nefeste kalsın,hüznü unutalım canla.
Neticelenmesin benzeri acı akibetler.

İbadetlerin merhalelerinde yankılar,

Bir pazar günü doğmuştu güneş.
Kırlar çiçeklenip,dereler coşmuştu.
Misler estiriyordu diyarlar,turaplardan.
Rengarenkti doğa,nefes alıyordu ciğer..

Yine bir pazar günü karanlığa battı güneş.

Akıyor gözyaşlarım,musluktan tüm havuzlara.
Havuzlar damlatıyor bağ,bahçe ve tarlalara.
İlerleyen her an ekin veriyor topraklara.
Bir uğultu var ki kesilmiyor yalnızlığımda.

İstila yıllarca devam etti organlarımda.

Bir yağmur yağsa ve dünü yıkasa tek leke bırakmasa.
Tepemden aşağıya hüzünlerim süzülse katmanlara.
Boy göstermemeleri adına toprakları kıraç tutsa.
Geçmiş buzullar oluştursa,siyah fosiller tortulaşsa.
Karanlık gecelerin gözleri,gün ışığında kamaşsa.

Seni sana bırakmadım kızım.
Uzak durarak olgunlaşmanı sağladım.
Farz,sünnet,nafile ellerimi açtım.
Yüzmeyi,uçmayı,yürümeyi öğret Rabbim.

Ağzını bağladım ardından konuşanın.

Söndürdü evin ışıklarını,çekti odanın perdesini.
Kahkahalar taştı evin dışına,sevdiği gelmiş evine.
Bir bahsederdi kendisinden yaşlar kristalleşirdi gözlerinde.
Dilinden dökülenler derin nefesle ahh işte böyle.
Gözün aydın,geldi bak yanına mutlusun yine.
Söndürme ışıkları,çekme perdeleri izlemem sizi.

Daralır kafes boşluğum,bir haber alamayanda.
Sıralanır cevapsız sorular,sallanır boşluğa.

Sabah selam etmesini beklerim sonsuz gözlerle
Ben ve bulut refik oluyoruz,donmuş damlalarla.