Salih Çetin Şiirleri - Şair Salih Çetin

Ne onlar seni seçer,ne de sen belirlersin
Birine anne dersin,diğerine de baba
Onlardan giyinirsin üzerine bir aba
Yoğururlar hamurun,seni koyarlar kaba

Anlatılmaz,yaralarım derinde

Hiç aklıma gelmezdi büyüyeceğim
Telden arabam vardı,hayallerim kadar renkli
Peki ya annemin oyduğu tahtadan oyuncağım
Masmaviydi gök,gecem ise karanlık
Yıldızlar! Öylesine çok,delice parlaktılar
Sahi ne oldu onlar? Hepisi mi kaydılar?

Hayallerden de uzaktasın artık bana
Yıllar mı? Belki biraz
Asıl mesele kafamdaki enkaz
Dünya mı güzeldi biz mi ?

Eskilerden neyin var söyle eskici
Sızlatır içi mi inceden sancı
Eski evimiz ne oldu sahi?
Yerinde yeller mi esiyor söyle?

Koludan, komşudan haberin var mı?

Aynaya baktım bu sabah, bir adam duruyordu bir yerlerden andığım
Bir an düşüne durdum kimdiyki bu tanıdık?
Beyazlamıştı saçı,alnı ise çizgili
Maskelemişti keder solgun ,sarı yüzünü
Çökmüştü göz altları,düşmüştü yanakları

Felek! Ne ettin bana sen öyle?
Yüzümde patladı amansız sillen
Her şey rayında sürerken, öyle
Derdin neydi benle? Söyle de bilem

Böğrüme sapladın keskin hançerin

Alacaklıyım senden hayat,hem de çok
Çaldın hayallerimi benden, yarınım yok
Feda ettin beni başkalarına
Heba ettin,sapladın böğrüme ok

Sol yanım mı? Sorma gitsin arkadaş!
Kilitli,metruk bir han
Yıllar oldu, yalnız kendiyle yoldaş
Ne kuş konar,ne de geçer bir kervan

Sol yanım mı?Boş ver gitsin arkadaş!

Uzunum,kısayım,zayıfım şişmanım
Esmerim,sarıyım,kumralım
Kadınım,erkeğim...
Kimim, neden varım?
Dünya rotasız gemi,yolcusuyum,pişmanım.