Gün akşama dönerken
ne zamanki yaşam yorgunu narin duruşuyla
sana benzeyen şakayıkları görsem bahçede
yıllanmış kırmızı yapraklarıyla perdeleri kapanmış
aynı hüzünleri anımsar
üzülürüm
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Dalgalanırken esen rüzgarla yüreğim
biliyorum ki hayat tekrarlanmayacak.
evet tekrarı yok hayatın
tebrikler bu anlamlı şiire
selamlarımla
Dalgalanırken esen rüzgarla yüreğim
biliyorum ki hayat tekrarlanmayacak
Geceler mi seni düşlerime getiriyor
yoksa sen mi anıyorsun sevdamızı
el ele seher meltemiyle gezinirken bahçede
Şimdi yorgundur bedenim
oysa ruhum bıçkın bir serseri
henüz on altı veya on yedisinde
kırmızı şakayıklar gibi hüzünlü lal rengi akşamlarda
söz geçiremem kendime ve
kapanırım içime.
Harikulade gönülden kutlarım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta