Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çırak mı istediniz.......
Çırak olmak bile zor üstadım...
Saygı ve hurmetlerimle..
Şiir bu..
Paylaştıkça anlaşılır,
Çoğalır,
Büyür....
Elbette "ayak, uyak, durak" diyerek,
Yerini,
Haddini,
Kendini bilerek.....
Kutlarım Ozanım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta