Şairin Dostları Şiiri - Dr Yusuf Polat

Çok arkadaş tanıdım, ömrümce
Az dost biriktirdim,
Bir başak gibi yeşerdiler içimde,
Kimi güneşe döndü,
Kimi rüzgâra yenildi.
Her gidişin ardından hep sustum.

Şimdi hepsi şiirlerde,
Birkaç kelimelik satırlarda hapis…

Bir zamanlar
Omuz omuza yürüdüğüm insanlar,
Dost dediğim eski sesler neredeler
Bir ben kaldım gecenin içinde,
Bir de avuçlarımda eski kelimeler…

Ve ben,
Her mısrada bir yüz arıyorum.
Her noktada yarım kalmış bir veda,
Her virgülde
Biraz daha ertelenmiş bir buluşma…

Meğer insan
Büyüdükçe yalnızlaşmıyormuş
Bir zamanlar kalabalık olan kalbi,
Zamanla hatıralarına dar geliyormuş...