Kıyâmeti gördüm iki yaşımda
Yer sallandı, gök devrildi başımda
O an kuşku duydum minik canımdan
Feryatlar duyuldu dört bir yanımdan
Zâlimin yaptığı çıkınca şâha,
Tefvîz eyleriz biz zulmü Allah'a
Oysa zâlim kimden medet umacak
Dokunduğu zaman gayretullaha?
Geceler vardır
Karanlığında saklar herşeyi
Bir döşek olup örtünür üstümüze
Ne katilin hançerle açtığı yaraları
Ne de bir sarhoşun naraları
Nemrut'lar, Haccac'lar ve Firavun'lar
Zâlimi eksik olmadı her çağın
Zulmedene ibret değil mi bunlar?
Oysa neler dolu altı toprağın
Balçıktan halk olup oldum mukâvim
İnsan mertebesi kemalim benim
Suretim Hakk’tandır, ahsen-i takvim
Hakkın aynasıdır cemalim benim
Yaratılıp bir bedende gizlendim
Şımartsa da kuvvet kralı, şâhı
Hiç yerde kalmadı mazlumun âhı
Dünya cezasını vermese dâhi
Ne güne durur huzûr-u ilâhi?
Tanıdım ömrümde münâfık yüzler
Mü'min sakalında şeytanı gizler
Takkenin altında çaldığı servet
Abdestli ağzında hep yalan sözler
Sevdana tutuldum yirmi dördümde
Sevdanda kendimi buldum Nurcanım
Volkan gibi gözlerini gördüm de
Türlü hayallere daldım Nurcanım
Aşk yarası saplanırmış derine
Benden bir nasihat istersen eğer
Oku oğul, düşün oğul, yaz oğul
İlminle âmil ol, hikmetle kâmil
Ne kadar okursan yine az oğul
Beden O'nun mülkü, bu can ibâha
Varsa eğer yaşanacak gün daha
Vâde yettiğinde teslim edilir
Bedenin toprağa, rûhun Allah'a
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!