Kendi gölgemizden tanrılar yaratmıştık
oysaki;
eniğimiz cücüğümüz insan
boylu boysuz boyunca zamandı iğreti korku.
Sadece içgüdülerinden muhakeme etmeye çalıştın kavramlara
ne kadar fikir birliğin olabirli ki ezberden
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta