Oldukça sessiz, oldukça yalnız derince
Kumrular suskun dallarda güz gelince
Meydan çeşmesi ağlıyor biteviye kendince
Sahaflar açarken perdesini yine yeni güne
Dükkanlar göz kırpar meydandan öteye
Kitaplar hazırlanmış türlü müşteriye
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Osahaf dükkanının kapısı açılınca dışarıya değil içeriye bakmak gerekiyor sanırım. Bütün hayat bütün gizler orada . O eski kitap ve kağıt kokusunun içinde. Bir eski dükkanın sahaf dükkanının içine soktunuz beni o özlediğin İstanbulda. Beyazıt çınaraltındaki.
Tebrik ediyorum sizi sayın Orhan Tuncay.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta