Sağır Bir Sükut Şiiri - Melik Köroğlu

Sağır Bir Sükut
Zaman ayak izlerini saklıyor, isimsiz bir kentin sisli sokaklarında.
Adını anmaktan çekinen rüzgarlar yalıyor penceremin pervazını.
Ben, beni bıraktığın o alacakaranlık eşikte,
Hiç bitmeyen bir masalın en suskun nöbetçisiyim.

Gözlerinin değdiği o son anı silemez hiçbir takvim yaprağı,
Sesin, çözülmemiş bir sır gibi mühürlü göğsümün sol yanında.
Herkesin çoktan kapandı sandığı bu tozlu defterde,
Satır aralarına gizlenmiş, sadece benim okuyabildiğim bir tılsımsın sen.

Yarım kalmış bir cümlenin son kelimesi gibi saklıyorum seni,
Kimsenin bilmediği bir dilde fısıldıyorum dualarımı geceye.
Bütün aynalarda yüzün, bütün yankılarda kayıp bir izin var,
Görünmez iplerle bağlıyım, benden kaçırdığın o son gülüşe.

Bir saat kulesi vururken zamansızlığın en tenha anını,
Kayıp bir haritanın pusulasız yolcusu misali sürüyorum izini.
Aşk, sisli bir limanda ne zaman geleceği meçhul bir gemiyi beklemekse,
Ben bu uçsuz bucaksız karanlıkta, sadece senin fenerine vurgunum.

Biliyorum; gölgelerin uzadığı, kimsesiz bir gece yarısı,
Tanıdık bir ayak sesi süzülecek aralık bıraktığım o kapıdan.
Hiç gitmemişsin, sanki zaman bizim için o ilk anda durmuş gibi,
Usulca döneceksin nefesimin kesildiği o puslu hatıraya.

Bırak, varsın sağır bir sükut zannetsinler bu derin bekleyişi,
Onlar sadece kabuğu görür, içerde kanayan o zehri bilmez.
Sen o esrarlı anahtarı kalbinde nerede sakladıysan bul ve yola çık,
Çünkü bu mühürlü kapı, senden başkasının nefesiyle aralanmaz.

O güne dek kimse bilmesin bu esrarlı bekleyişi,
Görmesinler küllerin altında sabırla harlanan o yangını.
Sen, ruhuma kazıdığın bu gizli işaretin nereye vardığını hatırla...
Ben, bütün yollar silinse dahi o eşikte seni beklemeyi seveceğim.
Melik Köroğlu (Salihi) Şair ve yazar