Sağır Aşık Şiiri - Umut Ilgın

Müptelasıydım bu köhne kentin,
Biraz sürgün, biraz da kırgın.
Zemheri gibiydi yokluğun
Ayazı dondururdu, içimdeki yangın.
​Neye yarar, ne fayda vaveyla?
İrkilirdim her gece siren sesiyle.
9.30 vapurunda uyanırdı düşlerim,
Gecenin sabaha kavuşmasıyla...
​Tahammülü yoktu sevdanın,
Karanlıktaki girdaplara.
Ve izdüşümünde yangının,
Lâl olup susmuş kemanlara...
​Uğruna yaktığım şiirlerimdin,
Ve heba ettiğim türkülerim.
Yılgın bir günün ertesindeki,
Çocuksu kalan öfkelerimdin.
​Aşina bir yalnızlık işte yeniden,
Merhabaya hasret, biraz da derbeder.
Suskunluğun kokusu üzerimdeki;
Aşka sağır kalışım, biraz da dünden..