Sadık Yılmaz Şiirleri - Şair Sadık Yılmaz

Dedikodu yapmışlar kimler aklını çeldi
Meramını anlatsan inan istemem dağıl
Gönül gözünü açtı aklım başıma geldi
Bilsen nasıl olgunum bildiğin gibi değil

Güz sancısı aşikâr yüreğin hala soğuk
Gözyaşlarım umarsız sildiğin dibi değil
Ellerim de yüzümde sesim çıkıyor boğuk
Sesimi duyuramam, bildiğin gibi değil__

Eski fotoğraflarla, mektuplarımla avun
Buğulu cam ardında bilirim halin müşkül
Ne inatlaş benimle, ne de gururu savun
Gönlüm seni anıyor, bildiğin gibi değil

Hayat tıpkı bir salıncak gibi
sallayıp durur beni hüznün koynunda
okeye dönemezsin, zar tutamazsın şakası yok bunun
kuralları bilemezsin kader oyununda

ardından kalan kırık kalpler ve yaşlı gözler var

Ateşte yakmışsın, benden kalanları
Giderken ardına, dönüp te bakmadın
Mazeretin de yok, uydur yalanları
Maziye dönecek, bir iz BIRAKMADIN

Kokuna hasretim, kestin nefesimi

B ir zamanlar hatırlarmısın
I lgıt ılgıt rüzgar saçlarına dokunurdu
R üya gibi bir günün ardından
A kşama yakın sus pus olurdu etraf
K âh güler, bazen hüzünlenirdik
M asallar anlatırdık birbirimize

Bir ayrılık şiiri, yazar benim kalemim
Araya nifak girdi, birden bire darıldık
Fırtınalı, rüzgârlı, benim şu iç âlemim
Gönül fayı çatladı, deprem gibi sarsıldık

BİR AYRILIK ŞİİRİ, bu satırlara düştü
Kalemim dile geldi, gönül gözünü açtı
Anılardan mesulüm, kader ağı örmüştü
İnan ağlamıyorum, gözüme bir şey kaçtı

Merdivenlerden yürür,elbisesi kar beyaz
Saçını topuz yapmış elimle ördüm sanki
Boynunu neden büker dışarıda var ayaz
Neden ediyor firar, Bir peri gördüm sanki

Biraz daha sabret sen sık dişini
Hiç zora gelmeden olur mu öyle
Hayırsız dostların sen çek fişini
Ne olursun kızma, Bir şeyler söyle