Sadık Yara Şiiri - Ali Sinkay

Çatlayan göğsüme ekip adını,
Bu kuru toprağı umutla kardım.
Unutup ağzımın bütün tadını,
Açacak bir tek dal için yalvardım.

Filiz verdi sevdan, sardı tenimi,
Sen bütün suyunu ruhumdan aldın.
Bırakıp ardında kor bedenimi,
Boy verip yabancı bahçede kaldın.

Ben kendi bağrımda beslerken kökü,
Sen gidip ellere tomurcuk saçtın.
Ağır geldi sana bu aşkın yükü,
Beni beklemedin, uzağa kaçtın.

Ben seni suçladım, kırıldı gurur,
Göğsüme saplanan köküne yandım.
Rüzgârla dalından bir yaprak vurur,
Ben hâlâ dönersin diye inandım