Gecelerimde ki sayısız korkulardı yokluğunun göstergesi
Uyku son çareydi, seni aklımdan çıkarmanın tek tesellisi.
Noktalar uzatır sözlerimi, düşüncelerimi, birde kalbimin sesini
Çaresiz satırlarım benim gibi, kaldı bir kendi ve nefesi...
Tutukluklar başladı içimde herşeyde takıntılıyım
Uçsuz bucaksız gökyüzüne isteksizce aşikarım.
Sonbahar yaprakları düşüyor yere, dokunmak için kararsızım
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta