Sadece Neşe Şiiri - Kasım Kobakçı

Uyanıp baktım, daldım uzağa,
Düştüm, ince örtülü tuzağa.
Yüzler sakındı, aslından meğer,
Sözler, sırrından izini siler.
Uçan şey, belki yaprak alası,
Yoksa, baharda dalın yarası.
*
Aynalar kırık, söyler gerçeği,
Solmuş ovanın, sarhoş çiçeği.
Her kelimenin, var ikincisi,
Derin sularda, akıl incisi.
Saklı anlamlar, göğe çıkıyor,
Gölge içinde, ışık yakıyor.
*
Gördüm uzaktan, sadece neşe,
Uzanmak istedim, kor ateşe.
Parlak elbise altında yara,
Dönüşür hemen, alevli kora.
Mecaz denilen, oyun içinde,
Acı gezinir, farklı biçimde.