Sabri Özcan Şiirleri

1967-Sebebi aşktır hayatın neticesi aşk! .....
192

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Sabri Özcan

- İstanbul -

Yolların ortasında, aşka açılan meydan,
Denizin atlıları, kıyında kızıl mercan,
Dünyalara mehirsin, sana müptela cihan;
Yusuf yüzlü şehirsin, rüyalarda İstanbul.

Devamını Oku
Sabri Özcan

Balkonlardan localardan seslenenler ey! ...
Lütfedip facialardan hislenenler(!) ..
Yetim elinden emeğin terinden
Kandan ve irinden beslenenler
Yakında gemiler yakılacak
Yalan kaleleriniz birbir yıkılacak

Devamını Oku
Sabri Özcan

Fındığa gidiyorum dostlar
Beni bekliyorlar
Adıyamanlı kızlar,delikanlılar ve çocuklar!
Zayıf bedenler dallardan asılacaklar
Fındık kabuğunu doldurmayan bir umutla
Hayta babalarının kumar borcu var

Devamını Oku
Sabri Özcan

''Dertli Dolap''


Yollara düştü Yunus…
Nereye gittiğini bilmeden..
Koynunda rüzgarın uğultusu,

Devamını Oku
Sabri Özcan

'' Meneviş'e...''

I.

Gül! ... beyaz gülüşünden saçılır inciler
Lal dilim, yüreğimde bitmez sancılar.

Devamını Oku
Sabri Özcan

Bırak beni
Bırak beni ey aşk
Git kendine yaraşır kahramanlar bul
Sıradan dahi değilim
Yük olmuşum kendime bile
Ne ayrılık acısı ne vuslat sevinci

Devamını Oku
Sabri Özcan

Yunus'un dükkanını devraldım
Gül alırmış gül satarmış mübarek
Yağmalardan miras kalmış kayyuma
Gözgüsünde unutulmuş defteri
Baştanbaşa alacaklı zamandan
Açılmamış bir de sarı mektup var

Devamını Oku
Sabri Özcan

Bir düş gördü Yunus;
Sağında buz solunda ateş yanar...
Bedeni büyüdü cehennemi bürüdü...
Asi kullar yerine bir ben yanayım dedi.
Cennetin kapıları birdenbire açıldı.
Ey güzelden de öteyi yaratan Tanrım! ?

Devamını Oku