Her insanın benim baharım dediği mevsimleri vardır, birde bu baharı kışa çevireni....
Kimbilir hangi gönüldesin
Kimbilir kimin dilinde şarkısın
Kimbilir kimin kaleminden dökülüyor ismin
Kimbilir hangi nefestesin
Kimbilir kimin kollarındasın
Kimbilir, kimbilir…
Hangi gönüle girdiysem hepsi yaralı bir önceki sevdadan
Sığınacak bir liman arıyorlardı kendilerine, giden sevgilinin yerine
Oysa bendim yürekten yaralı olan, acılarla tutuşan
Yüreğinde volkanlar patlayan, arkasından kar boran olan
Sonra sessiz hıçkırıklara boğulan
Sevdasını yanarak yakılarak arayan
şimdi sen yoksun ya yanımda
gece gözlerime asılı kalır
uyursam hayalini göremem diye
Gelmesen de, bilmesen de, duymasan da
Ben bu gönlümü sevdana çoban ederim
Alır yüreğimi giderim mecnun misali
sevdan bu yürekte oldukça istemem ne köşk ne saray
Üşümez yüreğim, donmaz düşlerim, solmaz hayallerim
Yüreğim sevdana çoban olur, köşküm de sarayım da bir kepenek olur......
Seni sevdiğim yalandı
Sana yandığım
Acılara bezendiğim
Sevmelere doyamadığım
Sevgi dolu sözlerim
Sensiz olamayışım
bir şiir yazmak isterdim
baştan başa mısraları sen
kelimeleri sen
imla işaretleri sen
seni anlatan ama,
derinden,
Sanma ki senden kederim
Sanma ki sitemim sana
Sanma ki sensizim
Sanma ki yaşayamam
Sanma ki ölürüm
Bahar olmaz elbet her günüm
O kadar yakındım ki sana
Gölgen kadar
Sen gittin ardına bakmadan
Ne yazık ki hiç farkında olmadın
Arkanda bıraktığın ne oldu
Döner bakar diye bekleyen vardı
resmedip hayalini karşıma
seyrettim doya doya
bekledim bir gün gerçek olup
gelirsin diye..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!