Eskisi gibi esmiyor rüzgar,
Güneşin batışı huzur vermiyor,
Mehtap eskisi gibi değil,
Uyku huzur vermiyor artık,
Güne uyanmak zevk vermiyor,
Güneş ısıtmıyor artık
Zamansızdır acılar
Gelir oturur yüreğine
Bilmez ki acılardan bıkmıştır bu kalp
Yorulmuştur hazan mevsimi yaşamaktan
Zifiri bir gecenin karanlığı gibi
Gelir oturur, tuz basar yarana
Bir korku ki sinmiş yüreklere
Çekinir gerçeklerle yüzleşmeye
Korkunun ecele faydası yoktur
Bilirsin de yine de yüz yüze gelmek istemezsin
Hayat ızdırap verir
Senaryo yazsan en iyi drama ödülünü alır
Hadi git,
Gönül sana bağlanmaz,
Bağlansa da bilinmez.
Dilim hecelemez ismini,
Sormaz kimseye seni,
Hadi git gönlümden elindeyse.
Güneşin yerini tutmuyor çoban yıldızı
Senin yerini doldurur mu hayalin
Resmine bakmak yetmiyor
Gözlerindeki ışığı görmeye
Dokunmak istesem de tene
Sıcaklığın kaybolur albümlerde.
Hüzün; ararken neşeyi, yine kendisi ile buluştu
Hüzün; ararken seviyi, yine nefretle karşılaştı
Hüzün; ararken baharı, yine hazan mevsimi sardı
Hüzün; ararken seni, yine sensiz kaldı
Hüzün; yine hüzünle kaldı....
Hayatın satır aralarında yaşıyorum,
Kırık kalbim söz dinlemiyor,
Gönlümdeki sevdamı arıyorum gecenin sessizliğinde,
Issız hüzün sokaklarında,
Gecenin yalnızlığı kadar kimsesiz gönlüm,
Gecenin sabahı bekleyişidir özlemim,
Hayata dair ne varsa dök önüne
Bak bakalım kayda değer ne var ömründe
Karalar mı çok aklar mı
Yoksa siyaz beyaz film mi
Hayat işte,
Sanki okey oyunu
Ülkem gibi sevdim seni yar.
Dağlarını, sarp kayalıklarını sever gibi,
Uçsuz bucaksız ovaları gibi,
Taşı gibi toprağı gibi,
Çoşkun bazende hırçın akan ırmakları gibi,
İnsanın içini ürperten ormanları gibi,
Gece, bana mı hasret,
Ben, geceye mi tutsak.
Karanlık olan gecemiydi,
Yüreğimize oturan hüzün müydü.
Sükut geceye mi has,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!