Döküldü, süzüldü kelimeler yürekten
Aman dilemedik vefasızdan
Çalıp kapısını aşkı dilenmedik
Arzu halimizi sunduk
Bilemezdik ki aynı dili konuşmadığımızı
Meğerse boşmuş kelimeler, cümleler
Yarin acı sözleri vurdu beni
Her söz
Bir kar tanesi
Doldurdu yüreğimi
Buzlar ülkesindeyim sanki
Kalbim üşüyor
Mutluluk; kendimiz isteyince gelen bir olgu değil, tomurcuk sevinçlerle mutlu olabilir insan. Mutsuzluk ise; istemediğimiz halde başımıza gelebilecek en kötü olgudur, hata kimsede değildir, insanın kendisidir kendisine zulmeden, o küçücük tomurcuk mutluluklarda üzüntünün gölgesinde kalır...
Yolcusu olmayan yolda beklemek gibiydi
Senin gelişini beklemek,
Taşa tohum ekmekti,
Sana sevgiyi anlatmak...
Serin bir rüzgar eser başımda,
İner omuzlarımdan aşağı,
Yüreğimin derinliklerine iner,
Üşütür yokluğun gibi.
Bir akşamı, bir sabahı bilir gözlerim,
Yollara düştük, yolcu değildik,
Sevdalandık, aşık değildik,
Yazdık,şair değildik,
Çizdik, ressam değildik,
Yollarımıza bakan yoktu,beklenen değildik,
Velhasıl biz hiç birşey değildik…/S.Ceyhan
Nerede o,
Yüreğimizde kurduğumuz mavi dünya,
Bir bakış,
Yüreğe dokunuş,
Bedene sarılış,
İlk heyecan,
Biraz hüzünlü,
Biraz da hırçın,
Kalbim sana esir yar.
Bazen suskun,
Bazen de deli dalgalar gibi,
Adına kelimeleri dizdiğim,
Satır satır sıraladığım,
Yazmakla bitiremediğim,
Destansı kadınım neredesin?
Yollarını gözlediğim,
Uzak değildi yollar,
Biz kılımızı kıpırdatmadık,
Aşılmaz değildi engeller,
Biz gözümüzde büyüttük,
Susmak çare değildi,
Bir iki güzel sözü esirgedik,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!