Koşma! Yıllar sırtına sarsa da çileyi,
Telaşlanma yetiştiği kadar sabır çiçeği.
Ağlama vurgun yeridir bu acı dünya,
Bekle o günü iğdenin en masum kelebeği.
Düşle baharı kısada geçse ömür,
Yaşandığı kadar uzundur yaşanılan
Üç beş yaprak belki birisi için ölür,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta