Atılmak korku dolu yarınlara isteksiz
Dudaklarımda özlem acılar birikmesi
Yaşam senden uzakta bence artık gereksiz
Bir an olsun kaderin yüzüme gülmemesi
Tat almadan yaşamak sevgilerden aşklardan
Mutluluktan uzağız güleni göremeyiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta