Bircə yol keçmişə baxmayan insan,
Sənin heç vicdanın sızıldamadı.
Həsrətim yandırıb yaxmayan insan,
Könlün qəm nəğməsi mızıldamı?
Elə ilk andaca əhdini dandın,
Susuz qalan gül tək saralıb soldum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta