Sabaha Karşı Şiiri - Bir Mest Kalemi

Ben en güzel şiirlerimi sabaha karşı yazarım.
Ya da sabah uyuyamadan hemen birkaç saat önce.
En güzel şiirler o saatlerde çıkar.
​Gece deme, durmuştur her kelime,
Almıştır demini her iki pınardan.
İkisi de birbirinden coşkun,
İkisine de sen, ben mihman...
​Her kelime yıkanmıştır, pür-i pak olmuştur her iki pınardan.
Hazırdır artık her kelime, inci gibi dizilip nakış nakış işlenmeye.
​Sonra bir derviş sabrıyla ilmik ilmik işlersin her kelimeyi.
İnci gibi dizersin birbiri ardına,
Sabra tesbih dizer gibi...
​Kara tren katarları gibi her bir inci dizilir peş peşe.
Her bir nakış, her bir ilmik başka başka şeyler anlatarak,
Boyundan büyük anlamlara bürünür her biri.
​her biri...
Bir kelime kadar kısadır aslında,
Her biri bir ömür kadar da uzun...​
İşte bu hâlden sebeptir
Ben en güzel şiirlerimi
Sabaha karşı yazarım.
Gece, kelimeleri temizlerken pınarları;
Hasret demiş, çekmişsindir,
Yâr demiş, çekmişsindir
Ciğerine sigaranın son paketini.
Paketinde iki dal sigara kalmıştır;
Birini yine ona içeceksin bilirsin,
Ama diğeri...
Diğeri kalmalı.
Son sigara hep kalmalı,
Yenisi yerine gelene kadar.
Çünkü bilirsin ki;
O biterse yalnızsın,
O biterse umut tükenir, yol uzar,
İşin kötüsü ömür de uzar, kahretsin; çile gibi, dert gibi, ne bileyim işte...
Biraz hüzün, biraz efkâr, biraz hasret gibi...
Uzar işte..
Uzar gider ömrün...
kalmalı o son sigara
Yenisi yerine gelene kadar.​
Çünkü pınarlardan arınan kelimeler tütsülenir o son sigaranın son dumanıyla,
Her kelimeye can katar, ruh katar.
Aldığın her nefes, verdiğin bir ömürdür.
Değer o efkârı yaşamaya da, dağıtmaya da;
Biz bu hallere aşk hali diyoruz.
İşte tam da bu hallerden sebep, ben en güzel şiirlerimi sabaha karşı yazarım.
Gece biriken yalvarışlar bir dua olur, yakar evreni...
Sen hiç fark etmeden, sabaha karşı onu getirir sana günün ilk ışıkları; çizer vurduğu her duvara suretini.
Her duvar güzelleşir, her duvar sana bakar onun nuru suretiyle...
İşte bu hallerden sebep, ben en güzel şiirlerimi sabaha karşı yazarım.