Buzullar kayıyor ayaklarımın altında
Gecenin çizgisi yansıyor yüzüme alnım kırışıyor
Kalem susuyor sessizlik taa derinden bir şeyler fısıldıyor satırlara
Doğrudan değil hiçbir çağrı
Yüreğim denizin üzerinde yol alan yelken misali rüzgarı düşlemekte
Ve rüzgar hep kapının önün e seriyor düşlerimi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta