Rüzgar-2 Şiiri - İbrahim Bozkurt

İbrahim Bozkurt
74

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Rüzgar-2


Garibim yalnızım, gurbet eldeyim.
Dağlar geçit vermez, sana geleyim.
Arayıpta hal- hatırım sormazsın,
Rüzgarın üstüne dost tanımadım.

Kader beni atmış ucra bir köye,
Hey hat, eşten dostdan haber gelmiyor.
Rüzgar penceremde tüm hayatımda,
Kapımı çalıyor beni soruyor.

Şıhuşağı yayla, havası serttir,
Yalnız gecelerde geçmiyor günler..!
Memleket hasreti derin bir sancı,
Halim soran yoktur, rüzgardan başka.

Rüzgarın tozanı, hırsı başkadır,
Yalnızım bekarım derdim başkadır.
Evin çatısını sallıyor rüzgar,
Kışın varlığını anımsatıyor.

Ucra köyde, rüzgar en büyük dostum,
Her dem her saniye halim soruyor.
Rüzgarın dostluğu başımın tacı,
Yalnızlık gurbette zehirden acı..!

İbrahim Bozkurt
Kayıt Tarihi : 27.11.2019 11:58:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Güncelleme tarihi: 10.01.1973 Yirmi yaşımda 1971 yılında yolu olmayan ancak keçi yolu tabir edilen bir yolu olan 1500 m. rakımlı Akçadağ'ın- Şıhuşağı mezrasına öğretmen olarak atanmıştım. Genç bir öğretmen olarak. O yılları acısıyla tatlısıyla, yaşantımı Amatörce yazmış olduğum bu şiirde özetle anlatmaya çalıştım.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!