İçimde bir şeyler eriyip gidiyor her gece
sancılı ve sessiz
akıp gidiyor bilmediğim yolculuklara
suskularla örüyor alnımı zaman
ah aldığını geri vermiyor yıllar
umutlar kırılıyor iç çekişlerimde
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




yalnızlık değil ama ayrılığın resmi...ayrılık var ama tekil bir çoğulluğun sesi...
hala resimler çok canlı...
şiirsel yansımalar çok güzel, kutlarım Nuri Bey...
uzaklara selam...
Dostum rüyalar,hayaller bile sizde kalmamış,çok umutsuz bir
durum var.Karamsarlık dolu şiir o açıdan güzey olmuş.
Bir şeyleri kaybettiğimizi hep biliriz ama önemli olan bunun bilincinde olup halen hissedebilmek. Acıyı duyumsamak ve özümsemek de kazandırıyor insana. Öteki türlü, yani hiç bir şey hissetmeden yaşamak daha mı iyi olurdu? Hiç sanmıyorum. O zaman insan olmanın anlamı kalmazdı!...
Sevgi ve dostlukla...
Erlaçin
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta