bir gece yarısı dağlardayım
etrafımda bir zindan karanlığı, titretiyor dağları
bir kibrit alevi parlıyor uzakta
kibriti tutan bir dağ köylüsü, gel diyor bana...
söndürme umudunu, yarınlara taşı sevgini diyor
bir rüzgar uğultusuyla sönüyor kibrit alevi...
yok oluyor dağ köylüsü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta