Ruhumun Ruhu Şiiri - Ahmet Yanıt

-Dedesinin dilinden Rim'e-

Ben seni ruhumun ruhu bilirim,
Seninle gün gördü kötü kaderim...
Ne yanı dilersen ora giderim,
Şimâl yıldızımsın hayat yoluma...

Baharın anlamı saklıdır sende,
Çiçekler açardı yüzün gülende...
Felek ayrılığı nasip görende,
Bir hazan mevsimi çöktü soluma...

Diktiğin o güller soluyor şimdi,
Anınca gözlerim doluyor şimdi...
Yokluğun yoldaşım oluyor şimdi,
Hasretin acısı girdi koluma...