Ruhum Göklerde Uçar Şiiri - Kasım Kobakçı

Ruhum göklerde uçar,
Kuşlar peşinden gaçar,
Acılar zehir saçar,
İnsanlar galır naçar.
*
Zaman sessizce geçer,
Vuslat şerbeti içer,
Fadim ellere vardı,
Yiğit eceli seçer.
*
Dağlar dumanlı ulu,
Tıkanmış sevgi yolu,
Ceylanım uzaklarda,
Gırıldı dalı golu.
*
Memed yollara dalar,
Gece saçını yolar,
Anası derman arar,
Ağıtlar köye yağar.
*
Ateş bağrımı dağlar,
Yarenim durmaz ağlar,
Şansımın sillesinden,
Kurudu yeşil bağlar.
*
Kış rüzgarı esiyor,
Tipi adam kesiyor,
Köyün soylu ağası,
Fakirleri eziyor.
*
Irmak taştı, sel bastı,
Cismim çöllerde soldu,
Mektup ulaştı köye,
Herkes saçını yoldu.
*
Kuşlar yuvadan uçtu,
Zalim pusular kurdu,
Baharın tadı vurdu,
Herkes yabana göçtü.
*
Hançer yarası derin,
Bulunmaz köyde eşin,
Güneş doğmuyor artık,
Sabahlar fazla serin.
*
Tarlada ekin kurur,
Rüzgar camlara vurur,
Hasan köşede bekler,
Vakit sessizce durur.
*
Baykuş ötüyor damda,
Işık yanmıyor camda,
Eski hatıralarım,
Sızı bırakır solda.
*
Tohum toprağa girer,
Çiftçi tarlayı sürer,
Mevsimler hızla geçer,
Zaman bedeni ezer.
*
Kış çattı, yollar buzdur,
Yıldızlar, gökte tozdur,
Emmioğlu varmadı,
Okunan ferman, kozdur.
*
Zindan karanlık gece,
Adın aklımda hece,
Şarkılar yarım durdu,
Mevlam büyüktür yüce.
*
Ağaçlar meyve sunmaz,
Kuşlar dallara gonmaz,
Ayrılık büyük kordur,
Asla ebedi sönmez.
*
Fırtına koptu dağdan,
Bülbül ayrıldı bağdan,
Gelinler figan bastı,
Haber ulaştı sağdan.
*
Sular bulanık coşar,
Yiğitler dağlar aşar,
Zalim avcı peşinde,
Ceylanlar ürkek koşar.
*
Çadır kuruldu düze,
Özlem dokundu öze,
Bahar neşesi kaçtı,
Vardık amansız güze.
*
Harmanda ekin biçtik,
Yayladan sular içtik,
Zorlu yollardan aştık,
Kervanla çöller geçtik.
*
Destanım burda biter,
Ocakta duman tüter,
Kalemin derdi ağır,
Kederi dağdan beter.