Sensin sen, ruhuma dokunan elsin,
Cihanlar fevkinde cana bedelsin.
Biçare gönlümün bütün şevkiyle,
Terennüm ettiği mah-ı gazelsin.
Esaret bağını hazana salıp,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim.
can-ı gönülden kutlarım fevkalade tam puan muhabbetle
Teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta