Ruh Üşümezse... Şiiri - Selim Bayrak

Ruh üşümezse
‎Gönül titremezmiş
‎
‎Gönül titremezse
‎Ömür güzelleşmezmiş
‎
‎Ömür güzelleşmeşse
‎Hayat çekilmezmiş
‎
‎Güzelliği
‎Sadece güzelin yüzünde ararsan
‎Kalp
‎Başka her şeye körelirniş
‎
‎Körelen kalp
‎Ruhu kötürüm edermiş
‎
‎Takıntılı bir zihin
‎Hayatı insana
‎Zindan edermiş
‎
‎Benlik
‎Fasit dairelerde üşümez
‎Daralan cenderenin
‎Cehennem sıcağında
‎Her türlü ısıya
‎Hissizleşirmiş
‎
‎Acının bile
‎Acısı hissedilebilen
‎İyiymiş
‎
‎Acı seven
‎Acıyı hissetmek istermiş
‎
‎Sevmeyen
‎Duyarsızlaşmayı değil
‎Acıyı dindirmeyi dilermiş
‎
‎Arzusu olmayan bir anlam
‎Her şeyden betermiş
‎
‎Her enerjinin
‎Bir arzusu olmasa
‎Varoluşta
‎Hiçbir şey yeşermezmiş
‎
‎Manasını kaybeden bir gönül
‎Her şeyden daha enerjisizmiş
‎
‎Hiçbir amacı kalmayan bir ruh
‎Ölü bir enerjiymiş
‎
‎Lakin
‎Yalın enerjiler
‎Arzunun saf haliymiş
‎Tutkusunu yitirmezmiş...
‎
‎İnsan ölünce ölmezmiş
‎
‎Karmaşık enerjiler
‎Yok olunca
‎Bireşimi dağılınca değil
‎Ruhları
‎Arzusunu
‎Yitirince
‎Tutkusunu
‎Kaybedince ölüverirmiş
‎
‎Gerçek ölüm
‎Bir Ruhun
‎Saf arzusunu
‎Hissedemez hale gelmesiymiş...
‎
‎Ruh üşümezse
‎Gönül titreremezmiş
‎
‎Gönül titremezse
‎Ruh üşümezmiş
‎
‎Ölüler mezarda değil
‎İnsanın zihninde
‎Hissizleştiği zombilikte...
‎
‎İnsanın benliğinde
‎Bedeninde
‎Tutkuyla dolaşan
‎Her şey yaşar
‎Protondan anılara kadar...
‎
‎
‎🌈
‎
‎
‎01.10.2026 / Ölü Şair
‎
‎
‎🖤
‎
‎