Kaplar yüreğinin derinlerinde ruh-u revan
Açar kapılarını mübrem ardına kadar
Bir çift çeşm-i ahu uzaklardan bakan
Perdepey dar-ül ikabın ateşleri yakar
Yâre-i dil dikilmez açıldıkça can gider
Göğün yüzü karanlık günler mehlikâ
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta