Roşan Orhan Şiirleri - Şair Roşan Orhan

Bir anahtar düşüyor cebimden

—ev kılığına bürünmüş, Beyoğlu’nda.

Merdivenleri,

gecenin belleğinde saklı abrazo gibi, kırılgan,
dalga sesinden doğmuş, camın buğusuna yazılmış
usulca bir “beyoğlu”;
yüreğimin tüm kıyılarında gezinen deniz baykuşu.

kalabalık salonun bile karşı koyamadığı gezinim bu:

ikimiz de adı aşk olan bir tuzağa düştük,
sustum, içime bir kuyu kurdun,
gülüşünü ön cebine koydun
çektim suyunu o kuyunun
yıkadım saçlarımı -ardından
uzandığı sol eteğimde

Solumda,
kulaklarıma, boynuma,
saçlarıma değen nefesi değil,
yalnızca çocukluğu.

Eksik bir ninni gibi dolanıyor oda