Bir roman yazdım,
Her satırında, sen varsın.
Açtım, her sayfayı,
Binbir mihnet,
Binbir acı,
Gördüm dünya'yı,
İçinde sen varsın.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




alfabem gibi ..diyor şair.herkelimesin de o..
kerrat/elifba
bir sensin.. iki sensin..
iki kere iki...sensin
bir saniye fikrimden çık,
şu hesabı yapayım..
a-b sensin.. c-d sensin..
alfabem sensin..
bir saniye zikrimden çık,
şu kitabı okuyayım..
elim sensin... kolum sensin....
yürüdüğüm yolum sensin...
yolumun üstünden çekil,
işlerime bakayım...
kalem sensin..
kağıt sensin..
hat sensin..
yaşadığım hayat sensin.
ve öyle de muhteşemsin.
seni nasıl bırakayım..?
'Romanın kapaklarında ise, ben.......'
Cok güzel bir noktalayis.
Kutluyorum..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta