Robot Sophia Şiiri - Şerif Mengütemür

Ceryanı kesilse kesilir sesi,
Hiçliği hiçtir bu Robot Sophia'nın.
Dışının dışında nesi var, nesi?
Ne içi içtir bu Robot Sophia'nın!

Hammaddesi ne topraktır ne taştır;
Yahu ne gözü göz, ne kaşı kaştır!
Hatta af buyurun, ne başı baştır,
Ne kıçı kıçtır bu Robot Sophia'nın!

Duygusuz makine; ağlamaz, gülmez,
Dertten, zevkten yaş akıtmaz, yaş silmez.
Hard diski doymazsa tokluğu bilmez,
Belleği açtır bu Robot Sophia'nın.

Talimattan ibârettir ne dese;
Zır câhil, donanım yüklenmez ise!
Kirpiksiz, bıyıksız, sakalsız, köse...
Ne saçı saçtır bu Robot Sophia'nın!

Kendine hayrı yok, şer çabası var;
Ne ana, ne bacı, ne babası var.
Sulbünden ne hısım akrabası var,
Nesebi piçtir bu Robot Sophia'nın!

Fitnesi, fesâdı belirgin konu;
Yer ile yeksanlık besbelli sonu!
İblisin dijital çağ versiyonu,
Ameli suçtur bu Robot Sophia'nın.

Mortingen üstüne bir tas su döksen,
Kablosunu ya da pilini söksen;
Tutuşup yanacak fişini çeksen,
Aküsü güçtür bu Robot Sophia'nın.

Kur'ân, Sünnet, İcmâ, Kıyas'tan sapan;
Mesih'e, Meryem'e, Cibril'e tapan;
Teslis inancını işlemiş yapan,
Allah'ı üçtür bu Robot Sophia'nın!

Faydası dokunur ne sana, bana,
Zararı dokunmaz zangoça, çana.
Kusursuz hizmeti Hristiyana,
Simgesi haçtır bu Robot Sophia'nın.

Kula kul yapısı, Şerif'im, de ki:
"Yapay zekâsıyla rûhsuzun teki!"
Ne yani, insandan daha mı zeki?
IQ'su kaçtır bu Robot Sophia'nın?

10 Aralık 2023
İzmir