Riyâ-yı Erkân-ı Devlet Şiiri - Şair Serf ...

Mülk-i dünyâ hırs elinden sanki bir vîrânedir
Kıblesî koltuk olânın, meskenî meyhânedir

Zâhidin tesbîhi dâm, îmânı bir dirhem gümüş
Dîni tâhrif eylemekten maksadî sermâyedir

Bak şu sâhîb-î makâmâ, kibri arşa dayanır
Sanki her bir rütbesi, bir köhne-i efsânedir

Gözleri kördür riyâdan, görmez aç bî-çareyi
Taptığı ol sîm-ü zer, bir kirli dâr-ı fânidir

Lafzı "Hak" der, kalbi ise rüşvetin dergâhı olmuş
Halkı kandırmak işi, her hamlesi bir gâyedir

Vakt-i sâat gelmeden, her bir taşı altın sanır
Kendi rûhu, nefs-i emmâreye bir kurbânedir

Secdesinde bin yalan var, alnı toz tutmaz ama
Rûhu kirlenmiş habîsin, zihni hep yağmâtedir

Anlamaz târîhi nâdan, devr-i dâim sanar bunu
Müverrihin gördüğü, bir zulmet-i şâhânedir

Koltuk üstünde oturdukça cihan mülküm bilir
Bilmez elbet, altındaki taht, bir harâb-ı lânedir

Öyle bir dehrin içindeyiz ki, ârifler susar
Câhilin her bir kelâmı, bir acâip nâledir

Şu din tüccârının elinde, kutsal olan her değer
Kendi hırs-ı kâmı için, sâdece bir pâyedir

Ey Serfirâz, söyle hakikâti, varsın bükülsün kalemin
Çünkü izzet, ne bu koltukta ne de kâşânedir