Gazel-i Hakîmâne Şiiri - İbrahim Elcioglu

Dünya boş dersin, dilinde zühd ü takvâ vardır,
Lakin kesen doluysa bu vaaz biraz rîyâkârdır.

“Aşk kötü” diye hüküm verirsin minber-i dilden,
Bilmezsin kalbi kurutan asıl şey cehl ü inkârdır.

Her nefesi ibadet sanırsın köşede sayarak,
Oysa emek de bir secde, alın teri ibâdettir.

Terk-i dünya diye bağırır, hayattan el çekersin,
Sorulmaz mı: Bu hikmet mi, yoksa tatlı bir istirahattır?

Cihan bir imtihan ise kaçmak mıdır çözüm yolu,
Kaçan mı kazanır dersi, yoksa duran mı ibretlidir?

Ne aşk haramdır başlı başına, ne dünya tümden çer,
Ölçüdür insanı adam eden, fazlası afettir.

Biraz akıl, biraz kalp, biraz da gayret gerek,
Hakk’a giden yol sanma ki sadece inzivâdır.